Büyük insanlık gemide güverte yolcusu tirende üçüncü mevki şosede yayan büyük insanlık. Büyük insanlık sekizinde işe gider yirmisinde evlenir kırkında ölür büyük insanlık. Ekmek büyük insanlıktan başka herkese yeter pirinç de öyle şeker de öyle kumaş da öyle kitap da öyle büyük insanlıktan başka herkese yeter. Büyük insanlığın toprağında gölge yok sokağında fener penceresinde cam [...]
Anlattığımız değil… Anlaşıldığımız kadarız. Anlatamazsınız deniz görmemiş birine… O uçsuz bucaksız suyu. Siz, denizden bahsederken… İçinde “su” kelimesi geçtiğinden olacak… Varsa eğer “köyündeki çay” kadarını anlar. Ne rengârenk takaları anlatabilirsiniz ona… Ne de süzülen yelkenlileri. Anlatamazsınız… Sizin gördüklerinizi… Farklı pencereden bakan birine. “Gel bak” deseniz de… “Göre”si kadar bakar. Siz “güneşin batışındaki güzelliği” göstermeye çalışırsınız… [...]
En çok senin yanında üşürdüm sen beni her zaman üşütürdün de haddimi aştığım zamanlarda sana yaklaşmayı denediğim zamanlarda yani en acımasız soğuğunu çarpardın üstüme çok toydum dayanamazdım buz kesilirdim ve son bir vuruşla paramparça etmeyi de ihmal etmezdin o buz kütlesini her seferinde yine de ben toplardım yerlerden kalbimin kırıklarını durup dururken bir salgın hastalık [...]
ağlamıyorum…gözüme şiir kaçtı. dört heceli iki dizeli bir şiirdi üstelik ünlüde değildi şairi aşk diyordu şiir birde özlem ikiz çocuklar gibi aynı göbek bağının tuttuğu birbirinin sancısını hisseden ilk okuduğumda haybeden yazılmış diyordum nedir ki; iki cümle birde kafiye sonra sonra öğrendim,bildim ağlamayı şiirlerde bazen de güldüm çoğu zaman hüzün bastı kimi zaman efkar ama [...]
