Dilenci

En yakın deniz kenarına atıyorum kendimi
Her dalga halime üzgün..
Her dudakta bana tebessüm..
ne vardı diyorum ‘ah’ ne vardı
Şu kaldırımda resmin olsaydı…
Eğilip öperken ben
Görenler, varsın dileniyorum sansaydı…

Dilenci” üzerine bir yorum

  1. en yakın kayıp kente atıyorum kendimi
    her mısra kendine özgün.
    her sözde bana günyüzüm.
    ne kaldı diyorum ‘nem’inde ne vardı
    şu yemekte tuzum olsaydı…
    kapının açılışında ben
    gözleyenler,varlığımı yokluğun sansaydı…

    şiir demli bir çay gibidir.
    yeri yurdu dünyanın doğuşu birde batışı gibidir.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Şu HTML etiketlerini ve özelliklerini kullanabilirsiniz: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>