Damla, Kendini Tamamlayınca Damlar.

Damla, kendini tamamlayınca damlar.


Günlerin gecelere bağlanışında bir,

Gecelerin günlere uzanışında iki,

Birikmemi tamamlanmaktan koruyorum şöyle ki:

önce bir şeyler yitiriyorum, somut şeyler,

Çakmak, tarak, kalem, çanta, saat, para gibi

Önemsiz şeyler.

Alışkanlığım tükenmiyor

Biriktirmeyi sürdürüyorum gene,

Usanmıyorum.

Biçimler, renkler, şişeler eskiler.

Unuttuklarımı saymıyorum çünkü unutmuyorum.

Azala azala yitmekten

Bir de bütünlenmekten ötede

Hüzünlü bir gecikme içine dalıyorum

Yalnız başıma

Özel yoluma sapıyorum..

Seziyorum,

Birileri özenle bana bakıyor.

Uykum kaçıyor, ne iyi diyorum,

Soyut şeyler karışıyor yaşantıma.

Elimi kesiyorum, kan akıyor,

Gizliden gizliye seviniyorum.

Öyle yalanlar saklanıyor ki gözlerime

Canım acıyor,

Deliriyorum;

Seviyorum neden sonra anlıyorlar

Acı acı seviniyorum.

Gözüme ilişiyor, kulağıma ilişiyor,

Görmemezliğe geliyorum,

Duymamazlığa geliyorum,

Düşünmüyorum, öteye itiyorum.

Damlamıyorum.


Özdemir Asaf

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Şu HTML etiketlerini ve özelliklerini kullanabilirsiniz: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>