Emre Aydın


Yaşadığımdan emin değilim.

Gittiğinden eminim ama bak,seni özlediğimden eminim.

Yirmi beş yaşında bir hayal kırıklığı olduğumdan hiç şüphem yok mesela.
Beceriksizliğimden,yalnızlığımdan,bu şehri sevmediğimden,düzensizliğimden,yorgunluğumdan,huysuzluğumdan,baltalarınızdan birine sap olmamışlığımdan hatta olamayacak olmamdan,kırgınlığımdan,bir gün bana ayrılan sürenin sonuna geleceğimden her tavşan kesildiğimde dünyanın dağ olma vaziyetinden filan eminim.
Örnekleri çoğaltabilirim.
Örnekleri çoğaltabileceğimden eminim.

http://img17.imageshack.us/img17/5500/hoscakalbypunishment27.jpg

Birileri namusum üzerine yemin edecek,

Ölür müydün sanki sevsen beni.

Günlerdir doğru dürüst uyuyamıyorum.
Ellerim parçalanıyor ne zaman yazmayı denesem.
Ağzım artık daha bozuk.
Her tarafta pis bir koku;nefes alamıyorum.
Çok bekledim seni.
Her halimle,her yerimle bekledim.
Yetkiler verdim kendime;tuttum seni affettim.
Aramanı bile bekledim bazen.
Ağır küfürlerle örtbas ettim sonra aramayışlarını.
Bunca zaman aramayışlarını biriktirdim.
Seni bekledim ben çünkü
Seni bekledim.
İçtim..içtim..içtim…
Kustum.
En çok giderken bıraktığın kelimeleri kustum.Sanat filan dedi bazısı o kelimelere bazısı bunlardan bi bok olmaz dedi.
Senin önemsediğin kadar önemsemedim ben o kelimeleri,senin danışma gruplarının önemsediği kadar önemsemedim.
Kustum..kustum..kustum.
İçtim.

Ellerimle yaptığım cam evim kırılacak,

Ölür müydün sanki sevsen beni.

İçimden geç
içimi sil
artık özlemek istemiyorum.

Neye el atsam piç ediyorum.
Yine de fiyakalı durumlar peşindeyim hep.
En sert içkileri kaçırıyorum soluk boruma bilerek.Her yıl ilkokula başlıyorum.Her gün yeni bir krallık kurup öldürüyorum kralını gece yarısına doğru.
Uzatmaya gerek yok;sen olmayınca yapamıyorum.

Yokluğun gümüş tepside intihar sunacak,

Ölür müydün sanki sevsen beni.

Emre Aydın” üzerine 3 yorum

  1. “Yaşadığımdan emin değilim.
    Gittiğinden eminim ama bak,seni özlediğimden eminim”
    yaşadığından gerçekten emin deilim ama gittiğinden eminimi…
    İçimden geç
    içimi sil
    artık özlemek istemiyorum.

    malubiyeti kabul edecem yaşanlarınıda itiraf et… artık özlemek istemiyorum

  2. Tam dört yıl olmuş Az önce farkettim Fotoğraflar kayıp Adresler değişmiş İmkansız olmuşuz Hayattayken üstelik Sen giderken ben Işıkları söndürdüm Prangalar giyindim Tam dört yıl olmuş dün Bitmez sandığım şey En önce bitti Yani kaybettim seni Elimle koymuş gibi Ne kadar istemiştim Nelerden vazgeçmiştim Bir şey olmak için
    Hayatında senin.

    Dört yıl önce okumuştum yine emre aydın”ın bir eseri ile o anki ruh halim yukarıdaki gibi 😀 şüphesiz tartışılmaz inanılmaz güzel bir yazı… eline sağlık müzik güzel sunum güzel 10 numara olmuş

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Şu HTML etiketlerini ve özelliklerini kullanabilirsiniz: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>