Kazım Koyuncu – Hoşcakal

İşte gidiyorum;
Birşey demeden
Arkamı dönmeden
Şikayet etmeden
Hiçbirşey almadan
Birşey vermeden

Yol ayrılmış, görmeden gidiyorum!

Ne küslük var ne pişmanlık kalbimde

Yürüyorum sanki senin yanında
Sesin uzaklaşır herbir adımda
Ayak izim kalmadan gidiyorum!

Gerdiğin tel kalbimde kırılmadı
Gönülkuşu şarkıdan yorulmadı
Bana kimse sen gibi sarılmadı
Işığımız sönmeden gidiyorum!

Kazım Koyuncu – Hoşcakal” üzerine 3 yorum

  1. bilseydim renklerin bu kadar kadife oldugunu
    ……..ne
    bilseydin insanların gözlerini gökyüzündeki yerlerini
    …….pardon
    bilseydim şehrin her sokağının satıldığını
    ……ne
    bilseydin bir merhabanın ardındaki elin sıcaklığını
    …..pardon
    bilseydim gecenin içki kadehindeki zemheriliğini
    …..ne
    bilseydin tepelerde dolaşan anga kuşunun renklerini
    …….pardon
    bilseydim yağmur çeketli cocuk göğün dumanın rengini
    …………………………………
    bilseydin işte gidiyorum demeden

    bir kerecik bildiklerimi dinleseydın::::::((((((((

  2. sesler zamanla gider bir yerlere
    bazen dağlara çarpar bölünür
    bazen yaylalarda toplanır sürülür

    söylesene karadenizin hırçın çocuğu
    senin sesin sonsuzluğun rengi gibi
    nerde görülür…!

    filyosda aynı sessin dadayda aynı ses
    doğubeyazıtda …başkalesinde..

    güneşin yağan yağmurlarında
    denizin sesizliğinde…

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Şu HTML etiketlerini ve özelliklerini kullanabilirsiniz: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>