Kategori arşivi: habersiz ölmüş ben

habersiz ölmüş ben

Bu ben değilim! Bu kollar bu bacaklar bu kalp,bu ben degilim.
Çocukluğuma tecavüz etmiş büyüklüğüm.. katlaniyorum ona  onca yıldır büyüklük bende kalıyor…yıllardan nefret ediyorum…!
Katilimi besliyorum zorla büyütülmüş ruhumun apış arasinda..sevmiyorum çocuk kalmış insanlari..
Ya onlar birer artist ya ben çok adi bir iftiracı.
Bu ben değilim…bu ağız benim değil..!
Birlikte büyüdüğümüz, bu  midemi bulandıran kelimeleri tanımıyorum ben.Bu cümleler benim değil..
Ağzımı bozan bu dil ,bu geveze yalnızlık benim değil…üstüme yapışmış bu kabalıktan nefret ediyorum..
Bu ruh da  benim değil.tanimadığım bedenlere yorgan yaptığım sahtekâr bir paçavra gibi,nerde olduğu umrumda değil..isterse hiç gelmesin geri ..kim farkederki bu kadar ruhsuzluk arasinda..!?
Bu rüyalar benim değil.!
Uyanmadığım sonu gelmez kabuslar gibi hep yalan dolan hayallerim..! Her yanim felan feşmegan..!
Sahte gülüşmeler,sevmeler sevişmeler. Bu beden benim değil.!
Kabul etmiyor, irin bağlamış kıymık gibi beden ruhu ruh bedeni atmak istiyor.!
Kimse anlamiyor beni.! Kırmak istemedikce paramparça oluşumu izliyoruz.!
Büyük ekrandan,reyting yapiyor aldatılışlarım.alkış kıyamet mutsuzluklarim,riyakar bir kapanişla sezon finalim.!
Bu yüz benim değil.!
Utangaç bir yüz hatırlıyorum.
Pişmanlık dolu yüz hurdalığından binlerce yüzsüz ayaklar çıkıyor patikayı,utanmadan.!
Geri de istemiyorum artık,biliyorum büyüdü yüzler.cocuk yüzüme uymaz ki  bilindik maskeler.!
Yüzü-yor, yüze gül,yüz bin..derin değil gönüller.!
Sığlaşmış kederler.
Hayrette görenler.! Çocuk yüzümü bilenler.!
En kötüsü şu döktüğüm göz yaslari benim değil.!
İnanmıyorum kendi acıma bile..tuzsuzlaşırmış büyüdükce yaşlar.! öğreniyorum.
Bir plan yapıyorum yorganın altında cocukluğum ve ben.!bilmiyoruz,beni öldürsek içimden çikar mı asıl ben….!????

Arzu Demir