Dün beni aradığında sesindeki kırgınlık ve yorgunluğa rağmen hala gülen gözlerini hissettiğim,tanımış olmaktan gurur duyduğum,kendimi çok şanslı hissettiğim,kıymetli  insan Ateş İlter hocam,

çok mahçubum size karşı…

Nasılsın Pedaliza kardeşim,nasıl gidiyor hayat derken..kendime öyle kızıyordum ki

Elimden birşey gelemiyor olması,gerçek anlamda yanınızda olamamak …aslında bazı olanların çok daha başka olabileceğini düşünmek……

herşeye rağmen……

Eşsiz sabır ve  insan sevgisi dolu, gönlü güzel öğretmenim

Pedaliza sizinle sadece Swishmaxı değil hayatı da öğrendi

İnsanı yermeyi değil tanımayı,kavgada dahi çiçek uzatmayı

Sabrı…..duyguları gönülle ifade etmeyi…dengeyi…..azmin zaferini….

Siz bir  insanın hayatında kaybetmemesi gereken,karşılığı dünyevi manada hiçbirşeye denk gelmeyen eşsiz bir dostsunuz..

İltifat etmiyorum,abartmıyorum

Şu an  sadece elimden gelen bu ve  buraya bir kaç cümle yazmak….yaptığımız bu son çalışmayı anasayfaya almak olsada,her zaman aklımda ve dualarımın sizinle olduğunu bilmenizi istiyorum.

Biliyorum ki, iyi birşeyin içinde kötü birşey kalmıyor.

Üzüntüler ve sevinçler karışıyor,yazarak anlatmak ne kadar zormuş hocam

Sizin belinizde benim boynumda kalıcı hasarlar bırakan bu Swishmax illetini sevsem mi dövsem mi diye düşünürken

en çok da Ateş İlter’in hayatımda olmasına neden olduğu için unutup geçiyorum hepsini..

Kelimeler ne kadar boş ne kadar dağınık…

Sadece ve sadece;

İyi ki varsınız…Sağ olunuz Var olunuz hocam….