sen gözden kayboluncaya kadarmış bu şehrin güzelliği kararlı bir ayrılığa gittin diye nefret ediyorum bu gardan, bu otobüslerden… bu hüzün sımsıcakken aşka ilk kez yenilmişken nasıl giderim sobası sönmüş evimize? ben ışıkları sönük bir evin kapısını hiç açmadım ki! ‘‘ve insan ayrılırken de büyük olur…‘‘ diyecek kadar cesaretli olmadım hiç… gözyaşlarımı içime akıtıp kabullenmeden önce [...]

Bir rüzgar takılır peşimize en yorgun ağaçlarımız hırpalanır… En geç ücüncü satırında tanırız ismini gizlemiş dostları bir öğle sıkıntısında hatırlarız en kötü şiirimizin bile bir dost dilinde nasıl şarkıya dönüştüğünü Bir rüzgar çarpar yüzümüze Denizlerimiz öfkelenir… Yazıp ta şişe içinde denize attığm mektubumu son selde ben buldum yine… Derin ve kirli limanlarda bekleyen bir taka [...]