sen gözden kayboluncaya kadarmış bu şehrin güzelliği
kararlı bir ayrılığa gittin diye
nefret ediyorum bu gardan, bu otobüslerden…
bu hüzün sımsıcakken
aşka ilk kez yenilmişken
nasıl giderim sobası sönmüş evimize?
ben ışıkları sönük bir evin kapısını hiç açmadım ki!
‘‘ve insan ayrılırken de büyük olur…‘‘ diyecek kadar
cesaretli olmadım hiç…
gözyaşlarımı içime akıtıp
kabullenmeden önce yokluğunu direniyorum
sen geceyi geçerken başını cama yaslayıp
bir kar fırtınasını seyrediyorsun
beyaz [...]

Bir rüzgar takılır peşimize
en yorgun ağaçlarımız hırpalanır…
En geç ücüncü satırında tanırız
ismini gizlemiş dostları
bir öğle sıkıntısında hatırlarız
en kötü şiirimizin bile
bir dost dilinde nasıl şarkıya dönüştüğünü
Bir rüzgar çarpar yüzümüze
Denizlerimiz öfkelenir…
Yazıp ta şişe içinde
denize attığm mektubumu
son selde ben buldum yine…
Derin ve kirli limanlarda bekleyen
bir taka kaderi benimkisi
Hamburg’dan Ereğli limanına satılmış
yeni yalnızlıklar büyütmüş
Bir rüzgar çatıları [...]