Benim unutmaya vaktim yok…
Titrerim yorgan döşek.
Küskün çiçeklerim,açmaz nevbaharda.
Yok mecalim yıllara meydan okumaya.

Benim beklemeye vaktim yok…
Hapsedilmiş buseler böler düşlerimi.
Ayrılığın kısır toprağında,
Saklarım tek perdelik aşkımın küllerini.

Benim dayanmaya gücüm yok…
Elemimdir yokluğun.
Paslıdır ümitlerim,saklanır bakışlarda.
Sökülmez kelepçeleri dilimin,
Anahtarı olmayınca.

Benim ağlamaya vaktim yok…
Sessizdir, yürekte çığlıklarım.
İçerim gece gündüz ekşimsi tebessümleri,
Yakama takarım, broş misali hüzünlerimi.

Ey yar!
Siyahtır şu ömrüm.
Sense, ona düşen tek beyaz.
Silmeye gerek yok…
Can katsın dünyama biraz…

Selda Öztürkmen