Kategori arşivi: Volkan Konak

Söz Olsamda Söylesem Sevdamı Yumuşacık

http://i41.tinypic.com/bfon04.jpg

SÖZ OLSAMDA SÖYLESEM SEVDAMI YUMUŞACIK

15 Ocak gecesi gülüm soruyor, yalnız mısın diye. Tabi ki değilim. Ayrılık, özlem de var bende demek geldi içimden ve söyledim de. Aslında gecenin karanlığında tüm anılarımın kaybolmasını diliyorum ki, sadece sen kalabilesin benliğimde, lekesiz bir aklıkta. Sahnede haykırdığım gibi uykusuz, aksi ve nalet oldum iyiden iyiye. Karanlıklar saçan bir yıldızım gecenin zifirinde. Işıksız, kapkara, zehir, zıkkım. Bunca yıl hiç böyle olmadım. Çok acı çekiyorum çok. Hatta kutsal bağım kesilirken anamın rahminden bu kadar acı çekmedim inan. Kıymamak için ne sana, ne kendime, bıçağı sokmalıyım hışımla sıyırdığım kınına. Çünkü şimdi tam sarılma zamanı.

Sevgilim bu her dalı yemiş dolu yaşanası dünyada, yaşarken kendim için düşündüğüm her şeyi senin içinde düşünüyorum inan. Bazen öyle oluyorum ki ben yokmuşum da yalnız sen varmışsın gibi geliyor bana. Bazen ise seni yok olmuş gibi hissediyorum. Ve sonra dehşetli bir acı ve korku duyuyor ve derhal kendiminde yok olduğunu hissediyorum. Bir kez daha söylüyorum, bestelerimi beğenmeyen bir insanla ahbaplık edebilirim. Fakat, seni sevmeyen ve seni kıran bir insanla asla.

Sevgilim, sen beni bilirsin. Lüzumundan fazla hassas, şair ve romantiğim. Her hadiseyi yalnız şuurla değil, kalbim hisle de işler, yoğurur ve ona en akla hayale gelmez şekiller ve ölçüler verir. Bu benim en büyük kusurum ya da en büyük meziyetimdir. Ne halt edeyim yaratılışım böyle. Hele senden ve sevdiklerimden uzakta olmak bende bu hassasiyeti çoğaltıyor. İnan bazen bir dostun sıcaklığına öylesine yaslamak istiyorum ki başımı, işte o zaman omzunu veya o şefkat dolu göğsünü arıyorum. Çünkü şairin deyimiyle ‘ŞU KAİNAT DENEN NESNENİN İÇİNDE, EN ÇOK SEVDİĞİM YÜREK, ÜZERİNE EN ÇOK TİTREDİĞİM İNSAN KALBİ, SENİN GÖĞSÜNÜN İÇİNE TAKILI OLANDIR.’

ŞOVALYEN
VOLKAN KONAK

Vargel Çiçeğim

http://i42.tinypic.com/jujywm.png

Vargel çiçeğim,

Şu an sırtüstü uzandım ve yine seni düşünmekteyim. Gözlerini hayal edip, gözlerine baktıkça da sensiz edemeyeceğime, elinin elimin içinde olması gerektiğine inanıyorum. Sesini işitmeliyim, beraber koşmaca oynamalıyız, beraber yemek yemeliyiz, beraber ağlamalı, beraber uyumalıyız.

Bana memleket, bana yaşama sevinci, bana su, bana hava gibi gelen sevgilim, sensiz edemem. Bazen sana baktıkça yaratılıştan bugüne kadar olan kadınları düşünüyorum ve hepsini tek elden kucaklayıp, saygıyla hepsine kutsal varlıklar olduklarını haykırmak istiyorum. Buna sebep yine senin asilliğin ve sana olan vazgeçilmez sevdamdır.

Daha sonra gece uzandığım yerden fırlayıp dışarı çıktım. Sessizce, kimseye görünmeden, denizin kenarına indim. Denize baktım, bir an yüzümü gördüm. Yüzüm sanki kırık bir aynada parçalanmış gibiydi. Daha sonra gülümsedim halime, bu seferde; gülüşümü küçük bir çocuktan almış gibiydim.

AH BENİM AÇMAYA DURAN GÜLÜM, geceleri yatağımdan fırlayıp başımda Şimal rüzgarlarının esmesinin sebebi ne? Sebebi ne yurtsuz kalmamın? Yastıklarda izimin kalmamasının sebebi ne? Kafamın içerisinde sadece senin oluşun ve orada herşeyin seninle başlamasının sebebi ne?

Ah benim kırlangıç kuşum, nur tanem benim. Bu akşam da bu kadar. Fakat şunu bilmeni isterim ki sana ait olmayan hiçbirşeyi kafamda tutmuyorum. Senden de tek dileğim, yaşadıklarını, umutsuzluklarını ve dertlerini tutma aklında unut. Ama bir tek BENİ UNUTMA!

Şövalyen

VOLKAN KONAK