07 Eyl

Şaşıp Kalmak

http://img267.imageshack.us/img267/6927/buuux.jpg

Sevebilirim,
hem de nasıl,
dile benden ne dilersen,
canımı, gözlerimi

Kızabilirim,
ağzım köpürmez,
ama devenin öfkesi haltetmiş benimkinin yanında,
devenin öfkesi, kinciliği değil.

Anlayabilirim
çoğu kere burnumla,
yani en karanlığın, en uzaktakinin bile kokusunu alarak
ve döğüşebilirim,
doğru bulduğum, haklı bulduğum, güzel bulduğum herşey için, herkes için,
yaşım başım buna engel değil,
ama gel gör ki çoktan unuttum şaşıp kalmayı.

http://img375.imageshack.us/img375/1338/6592392d67cb83d4e555235.jpg

Şaşkınlık, alabildiğine yuvarlak açık ve alabildiğine genç gözleriyle bırakıp gitti beni.


Yazık…


Nazım Hikmet Ran

Kategori: Müzikli Şiirler, Şaşıp Kalmak. Tarih: 07 Eylül 2010 - Saat: 01:31

«
»

“Şaşıp Kalmak” yazısı için 4 yorum yapıldı.

  1. ___a D a____ demiş ki:

    yıllara birgün sordum
    sonra bir an durdum
    tüm hayatımı ; bugünü yarını sundum
    sonra tek tek yumdum…..
    ada

    Tarih: 24 Ekim 2010 - Saat: 04:38 -
  2. dk demiş ki:

    pedalizaaaaa bu kar taneleriii insanı üşütüyorrr yaaa değiş değişş değişşşşşş :) )

    Tarih: 10 Kasım 2010 - Saat: 00:00 -
  3. ___ege____ demiş ki:

    YAZILAN SATIRLARA ÖFKE VARSA ANLARIM YANLIŞ VARSA ONUDA ANLARIM.DİYEBİLİR BİRİ SUS..
    SUSMASINIDA BİLEBİLİRİM.NASIL OLSA SAHİPİ DEĞİLİM BURALARIN.YOLCUYUM BEN.ŞAŞIP KALMAK BÖYLE BİŞEYMİŞ.
    TEŞEKKÜR EDERİM.

    Tarih: 02 Aralık 2010 - Saat: 00:50 -
  4. tükenmezkalem demiş ki:

    sapanca şaşkın ağustos şaşkın

    benim bir sesim var
    biraz yankılı biraz şaşkın
    ellerimi uzattığımda demir parmaklar
    hani siz yoktunuz ya bu hayatda!
    deniz kadar göğe aşık kuş kadar narin
    büyür dün gözlerimde
    bir ayışığını görür birde…

    benim bir sesim var
    çam kokulu gelincik dağlarda koşar
    dizlerimin üstüne ellerini koyar
    biraz şaşar biraz taşar
    sadece gözlerimdeki söze bakar
    hani siz yoktunuz ya hayatda!

    kırık binada bir mevsim de ağustosda
    gidermi gitmezmi derken son nefes…

    benim bir sesim var
    sonsuzluk kokan saçların kıvrımları
    içine girip saklanırken yakalanır
    hakim hanım tekbir şartla bırakır
    seni seviyorum diyene kadar,
    kokum kokusunda mahkum olur
    hani siz yoktunuz ya hayatta!

    benim bir sesim var
    keremleri sayardı gecenin derinliğinde
    karanlıkda saklanbaç oynar
    leylalara birtürlü sıra gelmezdi
    hep keremlerde kalırdı
    sapancadan bakardı gözlerinin rengine
    biz diyince bülbüller ötmeye başlar
    pekmez kokan dudakları şarkı söyler
    hani siz yoktunuz ya hayatta…

    benim bir sesim var
    çocuğumuzdu sıralı ağaçlar
    en uzun boylu selvi ağaç durur hala
    kızmı erkekmi olsun diye kavga eder
    19 unda eldiven ören suskun eller

    aç kaldığımız sokaklarda kaldırımlar
    evimiz akan odası birde şu şarteller
    iş bulma hesapları bitmek bilmeyen dersler
    derken misafir gelir kapı açılır;
    kim o demeden ikimize sarılır
    umursamaz o sevdamız

    (sınıfın adı neydi:
    kırılan camlara sorsalar
    onlar bilir serdivandan aşağı
    derstde laf atan serseri mayın
    kana bulanan doçentin fişek odası
    elimde kanayan bıçak yarası
    gelir gider kuşlar bazen gülüşünde
    sıkı sıkı baba gibi sarılışın

    çocuğumuz şimdi büyüdü annesi
    gecen resmini çektim
    sesizce başucuna bıraktım
    biraz toprak aldım birazda kokunu
    özlemişdir geçen onbir yıl
    bizim oğlan büyüdükçe büyüdü

    şaşıp kaldım
    kozalarını topluyorum her yıl
    tıpkı sana benziyor annesi.

    Tarih: 15 Ocak 2011 - Saat: 04:45 -

Yorumunuz