Şebnem Ferah – Bugün

Bugün resmine dokundum ben öptüm yine yine
Zaman ağır ol henüz erken demek için güle güle
Sesini özledim özledim çok haberim yok durmuş dünya niye
Seninle birlikte kaybolanları arıyorum başka şeylerde

Şebnem Ferah – Bugün” üzerine 2 yorum

  1. kuru yağmurda ıslanan güneş
    elerindeki nem gibidir
    hep uzansada uzatmamak ister

    gel gelelim yemeğin başlangıç tarifine

    her yemeğin bir adı
    birde neymiş efendim eşsiz tadı

    üç oda bir salon değilse yuvan
    kırık değilse yemek yediğin masan
    keser bıçak yarası gibi zaman

    hangi yemeğin başlangıcında
    eksik olan ne var?
    acıdan tatlıdan başka
    yanında oturan
    diye düşünür bir insan
    insan olmanın lanetiyle-
    biri maydanoz biri marul
    birde biber…

    az pişirse sulu
    çok pişirse kuru
    dün ne yapmıştım diye söylenir ruh
    ya bir önceki gün
    her günde aynı yemek yenmezki yahu
    insanız ya sonuçda
    hayvan olsak neyse…

    insanın nefesi kokar
    hele bir acıkanı gör
    doymak bilmeyen ruhun kuduruşu vurur

    pişer yıllanır ocakda
    su ürkekdir ateşse korkak
    dün gibi hemencecik bir bakışa kaynak

    bakar dudakların kıvrımında
    yanar
    yanar üflediği an yangın yer

    işte şimdi oldu der bir daha bakar

    oturur masaya kokular harika
    sonunda işte en lezzetli yeri gelir
    tabağındaki kaşık şahittir
    yaşadığı ilk hecedeki derin sevdaya
    işte o an merhamete dönüşen nefreti izlersin.

    (acıkmış bir ruhun hatrına ve sevgiyi nefrete dönüştürenlere)

    kimler geldi kimler geçti
    hece misali hep yemek yerken yanımdan geçti.)))))

    şebosuz şiir kuruyan nehirdir.

  2. Kaybolanları aramak
    başka şeylerde :)

    Gerçekten sahip olmadığını kaybedersin….

    Başıboş yalnız kalır beden, arar durur kaybettiğini öbür beden de…
    Ruh izler sadece hayvani duyguları..
    Yitip gider
    Bir kaybolmuşluk, bir yalnızlık silsilesi,
    Sanki zincirleme bir kaza bu…
    domino taşlarının düşmeye başlaması gibi, kaybettiğini başka şeyde ararsın….
    aradıkca düşersin…
    Düşer…

    Oysa o kadar yakın ki
    Eliyle koymuş gibi
    Nefesi gibi…

    Uzak olansa gurur
    Kör eden,geçmişi unutturan

    Yakalayansa seni en ıssız anında, özlem
    Özlemek, kardelen gibi yeşermek en ayazda
    Direnmek,beklemek gelecek baharı

    Yıkansa benliğini, zaaf
    Kör bıcakla sökülesi bir veba gibi
    Dilsiz şarkıcı gibi
    Birazda sessiz bir çığlıktır zaaf.
    Habersizce tepene yıkılan
    Altından kalkamadığın bir çığ…

    Huzursa dünü düşünüp gülümsemek
    İyi ki yapmışım,iyiki ordaymışım diyebilmek
    Zamana kapatıp gözlerini
    Merhamete dönüşen nefretini izlemek……

    Pedaliza

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Şu HTML etiketlerini ve özelliklerini kullanabilirsiniz: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>