Şebnem Ferah – Hoşcakal

“Şebnem Ferah – Hoşcakal” yazısı için 9 yorum yapıldı.

1. e_g_e_____ demiş ki:
   

   ağlarken geldin yanıma.
   gece sustu.
   aynı şarkıda hamur oldum.
   dinlerken ilk defa seninle yoruldum.
   ben merhaba dedim sen sana hoşcakal
   tam gidiyorum dedim;
   sen yine sustun
   biraz söküklerini bıraktın
   biraz yırtıklarını…

   dikiş tutmadı sözlerin
   şahlandın kükredin birbir
   sen yine hoşcakal dedin

   turuncuyu bir anda mora cevirdin

   bu sefer ben hoşacakal dedim sen sustun.

   Tarih: 24 Aralık 2010 - Saat: 04:04 -
2. D.K. demiş ki:
   

   aaa sanki bennn:)))

   not: pedalizadan sevgilerler deryoşşş
   şuraya geldiğinde adını doru dürüst bişii olarak yaz lütfen
   yoldurma bana o kızıl saçlarını

   Tarih: 15 Ocak 2011 - Saat: 01:14 -
3. hece demiş ki:
   

   kime bıraksam bir yüzümü
   hep eskiyor biryarısı.
   yaşarken yass lanıyor
   köşeye
   taşınmıyor
   ağrılı tabutlar

   son moda doğum günü
   ağlıyor
   kadıköyde kız kulesi
   kimleri eksitir
   kimbilebilir

   balıklar
   karaya vuruyor
   son damlayan yunus
   bir bir
   hece misali
   ölümü kokluyor
   hoşçakal dercesine

   Tarih: 13 Temmuz 2011 - Saat: 02:50 -
4. pedaliza demiş ki:
   

   hece pedalizam’a daha çok gelse.. daha çok yazsa ve okusak…

   Tarih: 14 Temmuz 2011 - Saat: 21:47 -
5. hece demiş ki:
   

   ne şebosuz bir gece
   ne ölümden önce bir hece

   Tarih: 29 Temmuz 2011 - Saat: 01:47 -
6. hece demiş ki:
   

   ben giderken :
   kirpiklerin düşmüş koynuma
   yalınayak gözlerin içimde;
   hep böyle mi bakardı!
   ameliyatlı ellerin mikrofonsuz ses tellerin
   hastanelik adımların da
   hep böyle mi bakardı!
   hoşçakal der gibi.

   Tarih: 08 Ocak 2012 - Saat: 01:55 -
7. d demiş ki:
   

   Bavulum hazır.
   Bir hikayenin yüklemi
   iki kırışık kıyafetin
   naftalin kokusunda saklanıyor.
   Ve ardı sıra otobüs garlarına sürüklüyor konuşamadığımız her şeyi.
   Daha nelerden vazgeçmemi isterdin söyle? Unutulmuyor işte…
   Sahiden söz uçuyor bir kelebek gibi.
   Ömrü bir güne anca sığıyor…
   bir sanık gibi yanık kelimelerimle bahsediyorum senden her gece.
   Sahipsiz
   anonim bir türküye benziyor sensizlik…
   Kime dert yansam
   en çok ben tütüyorum şimdi.
   Küllerimden yeniden doğmanı beklerken,
   ölümün soğuk yüzüyle karşılaşıyorum.
   Son günün mektupları,
   daha da parçalıyor söylenmemiş her bir cümlemi.
   Seni
   diyorum,
   devamı gelmiyor.
   Çengelli bir iğneyle yastığıma iliştirdiğin kokunla sevişiyorum çoğu sabah…
   Bir tren
   bir kirpik
   bir kürtaj edebiyatı ne kadar anlatabilirse sensizliği
   ben de öylesine varım işte yoktan yere gittiğin bu ömürde…

   Varoş bir yaşamın boş arsalarında iğreti bir çubukla yazıyorum adını toprağa.
   Başı sonu belli olmayan yitik bir hikayede dikiyorsun dudaklarını kör bir düğümle.
   Yine de uzaklaşma isteğim hiç bitmiyor bu evden. Sensiz,
   ahşap merdivenlerden
   yakmaya başlıyorum kendimi

   Tarih: 27 Mart 2012 - Saat: 01:00 -
8. pedaliza demiş ki:
   

   Son günlerde okuduğum en güzel en manidar sözlerdi bunlar..
   İçime değdi..!
   Teşekkür ediyorum…

   Tarih: 27 Mart 2012 - Saat: 08:44 -
9. ... demiş ki:
   

   YAŞAYAN SÖZLERE BAKIYORSA GÖZLERİN
   herbir kelimesi tesadüfse
   barındırmıyorsa soru işareti hecelerin
   işte o an sadece birazcık olsun beni hatırla…

   Tarih: 01 Nisan 2012 - Saat: 01:40 -

Yorumunuz