Üryân

Üryân bir şiirini yazmak istiyorum
Dayayıp sırtını yaz akşamlarına
Doya doya uyuyan

Durmaksızın kollar uzanıyor boynuma
Yolu sana düşüyor aysız gecelerde yolunu kaybeden azizelerin

“Küffar ve suskun
Azı senin
Ben çoğum”

Kan şerbeti bardağında
Kırıtan buz dağını dişimle alıp
Derinin altına sıkıştırmak
Balçık ve reçine sıvamak bacaklarının arasına

“Kalleş ve şirin
Öz kardeşini delik deşik ediyor şehrin deli abileri”

Çılgınlık bu
Zamanın zamkıyla yüzünü aynalara yapıştırmak
-Gözlerimi kırpıştıramıyorum-

Bırak içinde biriksin su
Ağzının kıyısında kırmızı kanatlı bir kuğu
Uzağa koşuyor

Boş bir odanın içinden
İçime doğru bakıyor rû
Ceninler soğuruyorum rahimlerden
-Bilmem neden-
Yoğurup duruyorum yokluğunu

Rahmet ve rayiha
Yayılıyor kuyuya
Çamura bulaşan bir sevinçle

Gül dalında yanıyor, üryân
Sarkıtıyorum kanlar içinde kokumu câmlardan

Okan Süha Yıldırım

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Şu HTML etiketlerini ve özelliklerini kullanabilirsiniz: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>